Naadloos en intiem

[een theoretische visie op mijn blog ‘Dualoog’ van 7 mei] Wij zijn geneigd het directe ervaren op te spitsen in een ‘iemand hier’ en een ‘wereld om ons heen’. We denken dat we de waarnemer zijn van een wereld buiten ons, en dat we daar op de een of andere manier los van staan. Door ons los te denken, worden we bang voor eenzaamheid, ziekte, dood. Als tegenreactie doen we van alles om daar vooral niet aan te denken, en te zorgen dat dit afgescheiden persoontje het zo prettig mogelijk heeft. Maar toch zijn we voortdurend…

Dualoog

We hebben het nou wel over non-dualiteit, maar wat is dualiteit eigenlijk? – Wij denken onszelf los van het geheel. Dát is dualiteit. Wacht even, hoor. Ik bén toch ook een apart iemand? Ik bedoel, ik sta toch los van alle andere mensen en dingen? – Dat is maar helemaal de vraag. Heb je dat al eens werkelijk onderzocht? Hoe ‘apart’ besta je? Kun jij zonder de lucht die je inademt? Zonder de grond waarop je staat? Zonder het voedsel dat je eet? Nee, natuurlijk niet. Maar ik ervaar mijn lichaam toch als iets anders dan…

Mindfulness 1.0 én 2.0

Mijn cliënt opent haar ogen en staart met een zachte blik en een kalme glimlach naar het tapijt. Ze zwijgt, maar geniet zichtbaar van de ruimte die ze ervaart. We zijn de sessie net begonnen met een mindful meditatie, waarin ik haar hielp om te ervaren hoe het is om de ruimte te zijn voor alle gedachten en gevoelens die vanzelf opkomen. Zoals de blauwe lucht de ruimte is voor alle wolken, vogels en vliegtuigen die er zich doorheen bewegen. Mindfulness – dat in het boeddhisme al tweeduizend jaar lang wordt toegepast onder de naam ‘vipassana’…

Diep in slaap

Gisteravond zat ik weg te doezelen bij een uitzending van Jinek. Opeens schrok ik wakker, nadat ik klaarblijkelijk echt even in slaap was gevallen. Ik veegde een straaltje kwijl van mijn kin en hoorde de doffe klank van een mannenstem nagonzen, terwijl er ook echo’s van andere stemmen doorheen klonken. Ik had geen idee wát er gezegd was, maar ik had de geluiden van het gesprek tijdens mijn hazenslaapje kennelijk wel geregistreerd. Alleen had mijn geheugen op ‘uit’ gestaan. De woorden die mijn oren binnen waren gekomen, waren direct weer ontsnapt. Ik besloot naar bed te…

De moed om bang te zijn

Gisteren, op de laatste dag van de winter, mocht ik stemmen voor de Provinciale Staten en voor de waterschappen. Maar ik was niet de enige stemmer, want gelukkig leven we in een democratie. Vanmorgen hoorde ik dat T.B. met zijn partij de grote winnaar van deze verkiezingen was. ‘O help, de lente begint slecht,’ dacht ik meteen.

Unfuck yourself

‘Nu is het niet goed. Maar als ik heel erg mijn best doe, zal het in de toekomst wél een keer goed zijn. Dán is er vrede, dán ben ik gelukkig, dán kan ik me eindelijk ontspannen.’ Of:‘Als ik het vorig jaar niet helemaal had verknald, zou het nu veel beter met me gaan. Ik ben wel érg hard afgestraft voor die domme fout. Het had echt niet zo mogen gaan als het ging.’ Zo denken we een toekomst of een verleden tot leven alsof het echt bestaat, en alsof we er invloed op kunnen uitoefenen…

Reukzin

Hmmm! Wat ruik jij lekker! Dank je. Euphoria van Calvin Klein. Nee, daarónder. Eh… je ruikt mij door dat geurtje heen, bedoel je? En vind je dat lekker? Ja, ook. Maar ik bedoel… nog dieper daaronder, meer erdoorhéén. Ja hoor eens, volgens mij ruik je je eigen neus. Hm, close, close… Maar het is zelfs nog dieper, nog dichterbij. [Snuf snuf…] Ja, nu weet ik het. Ik ruik het ruiken zélf. Hoe kan dat nou? Ik ruik… het zijn!… Of… het zijn ruikt zichzelf via mijn neus. Dat komt op hetzelfde neer, eigenlijk. Nou, ik snap…

Goed met hoofdletter G

Alles is Goed, omdat het is zoals het is.Ook de gedachte dat het anders zou moeten zijn.Ook het lijden dat uit die gedachte voortkomt. Lijden is nee zeggen tegen wat is.Geluk is direct te ervaren zodra ik ja zeg tegen wat is.Tegen plezier én tegen pijn. Niets is in zichzelf goed of fout.Alleen mijn oordeel maakt iets tot goed of fout.Zonder oordeel blijkt alles Goed; het ‘goede’ én het ‘foute’.

Wonder

Kijk eens rond in de ruimte waar je je op dit moment bevindt: deze huiskamer, dit kantoor, deze treincoupé… Een relatief bekende plek, nietwaar? Alles is zo vanzelfsprekend, dat het wonderlijke ervanaf is. We nemen de wereld vaak voor lief. Maar dat wij bestaan en dat we een wereld waarnemen, is een ongelooflijk wonder! Stel je de wereld eens voor zonder gebruik te maken van je zintuigen. Dus je kunt haar niet zien, horen, proeven, ruiken of voelen. Hoe zou de wereld dan zijn?Dat kun je niet weten. Je kunt het je niet voorstellen. Want bij…

Spelen

‘Speel het nou eens goed!’ riep mijn vader vanachter zijn krant, toen ik als veertienjarige aan de piano zat te oefenen. Dat riep hij vaker, maar het hielp niet. Ik ging er alleen maar slechter van spelen. Een paar weken nadat mijn vader me weer had toegeschreeuwd, stopte ik met pianoles. Ik werd er te gespannen van om het nog leuk te vinden. Tegenover elk verlangen staat een even grote angst, hoorde ik ooit. Ik heb gemerkt dat dat vaak zo is. Zoals ieder kind verlangde ik ernaar dat mijn vader onvoorwaardelijk van me hield. In…