Word je ideale vader of moeder

Nadat ik met mijn cliënt een korte meditatie had gedaan, zat ze heerlijk ontspannen op haar stoel. Ik vroeg: ‘Hoe voel je je nu?’ Ze keek me aan en begon hartstochtelijk te huilen.

Now is the moment

Een vriendin laat me foto’s zien van haar vakantie in Normandië. Fascinerend, die tientallen meters hoge krijtrotsen langs een groot deel van de kust. Miljoenen jaren lang hebben er allerlei kleine diertjes in het water geleefd, en hun skeletjes en schelpjes zijn naar de bodem gezakt, laag op laag, totdat er soms wel zeventig meter kalk opeengeperst lag. Nu vormt dat massagraf hele rotswanden die uit de zee oprijzen, in Frankrijk en ook in Engeland.

Gevoelens afmaken

Mijn goede vriend P staat een maaltijd te bereiden in zijn keuken, terwijl ik aan de keukentafel zit toe te kijken. Ik mag niet helpen, en daar dring ik dan ook niet op aan. Als hij de deur van een bovenkastje laat openstaan en even later iets van de vloer opraapt, voel ik intuïtief aan dat het misgaat. Voordat ik hem kan waarschuwen gebeurt het al: hij staat op en stoot met zijn hoofd keihard tegen de onderkant van het kastdeurtje. Uit plaatsvervangende pijn grijp ik naar mijn hoofd. P zelf blijft even met zijn rug…

Vacancy

In een sms’je wenst een oudere vriend ons ‘een prettige vacantie’. Hij is vijfentachtig. Dat hij kan sms’en is dus best bijzonder, maar dat is niet waar het me in deze blog om gaat. Ik ben namelijk geïntrigeerd door de ‘c’ in ‘vacantie’. Bij mensen van zijn leeftijd zie je die letter wel vaker terugkomen in woorden waar een ‘k’ al lang gebruikelijk is. Maar het woord ‘vakantie’ lijkt er echt toe uit te nodigen. Zou het een ‘freudiaanse verschrijving’ kunnen zijn? Omdat mensen onbewust blij worden van die ‘c’? Ik zou dat niet vreemd vinden,…

Nieuwe ogen

Ik besluit de laatste tijd vaak dat ik dood ben. Dan wandel ik bijvoorbeeld door een park, en dan doe ik alsof Han al lang geleden is overleden. Morsdood, niets meer van over. Er is dan nog steeds kijken en ervaren, maar niet door Han. Want die is er domweg niet meer. Ik merk dan steeds hoe ontspannend dat is. Spanningen die er waren in mijn lichaam, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het waarnemen is direct veel helderder, en het leven licht en vrij. Het hoofd is leeg en het ervaren is vol, want de…

Let yourself go

Sinds een paar dagen schalt de stem van David Bowie door mijn hoofd. Een zinnetje uit Jean Genie, om precies te zijn: Jean Genie, let yourself go, whoah! Laat jezelf gaan… Een oproep die niet alleen door artiesten, maar ook door reclamemakers en positiviteitsgoeroes wordt gedaan. Maar wat is dat eigenlijk: jezelf laten gaan? Sinds een paar dagen schalt de stem van David Bowie door mijn hoofd. Een zinnetje uit Jean Genie, om precies te zijn: Jean Genie, let yourself go, whoah! Laat jezelf gaan… Een oproep die niet alleen door artiesten, maar ook door reclamemakers…

Wegwezen

Vanmorgen liep ik met mijn volle boodschappentas terug van de markt naar huis. Toen ik langs de Havik liep, een prachtig oud stuk van de Amersfoortse binnenstad, woei ik weg. Ik was verdwenen, ertussenuit. Alles was kristalhelder: de beelden, de geluiden, alles. Niets hoefde anders te zijn dan het was. En ik was weg. Totdat ik besefte dat ik was verdwenen, toen was ik er weer en verloor de wereld iets van zijn glans.

Naadloos en intiem

[een theoretische visie op mijn blog ‘Dualoog’ van 7 mei] Wij zijn geneigd het directe ervaren op te spitsen in een ‘iemand hier’ en een ‘wereld om ons heen’. We denken dat we de waarnemer zijn van een wereld buiten ons, en dat we daar op de een of andere manier los van staan. Door ons los te denken, worden we bang voor eenzaamheid, ziekte, dood. Als tegenreactie doen we van alles om daar vooral niet aan te denken, en te zorgen dat dit afgescheiden persoontje het zo prettig mogelijk heeft. Maar toch zijn we voortdurend…

Dualoog

We hebben het nou wel over non-dualiteit, maar wat is dualiteit eigenlijk? – Wij denken onszelf los van het geheel. Dát is dualiteit. Wacht even, hoor. Ik bén toch ook een apart iemand? Ik bedoel, ik sta toch los van alle andere mensen en dingen? – Dat is maar helemaal de vraag. Heb je dat al eens werkelijk onderzocht? Hoe ‘apart’ besta je? Kun jij zonder de lucht die je inademt? Zonder de grond waarop je staat? Zonder het voedsel dat je eet? Nee, natuurlijk niet. Maar ik ervaar mijn lichaam toch als iets anders dan…