Nieuwe ogen

Ik besluit de laatste tijd vaak dat ik dood ben. Dan wandel ik bijvoorbeeld door een park, en dan doe ik alsof Han al lang geleden is overleden. Morsdood, niets meer van over. Er is dan nog steeds kijken en ervaren, maar niet door Han. Want die is er domweg niet meer. Ik merk dan steeds hoe ontspannend dat is. Spanningen die er waren in mijn lichaam, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het waarnemen is direct veel helderder, en het leven licht en vrij. Het hoofd is leeg en het ervaren is vol, want de…

Let yourself go

Sinds een paar dagen schalt de stem van David Bowie door mijn hoofd. Een zinnetje uit Jean Genie, om precies te zijn: Jean Genie, let yourself go, whoah! Laat jezelf gaan… Een oproep die niet alleen door artiesten, maar ook door reclamemakers en positiviteitsgoeroes wordt gedaan. Maar wat is dat eigenlijk: jezelf laten gaan? Sinds een paar dagen schalt de stem van David Bowie door mijn hoofd. Een zinnetje uit Jean Genie, om precies te zijn: Jean Genie, let yourself go, whoah! Laat jezelf gaan… Een oproep die niet alleen door artiesten, maar ook door reclamemakers…

Wegwezen

Vanmorgen liep ik met mijn volle boodschappentas terug van de markt naar huis. Toen ik langs de Havik liep, een prachtig oud stuk van de Amersfoortse binnenstad, woei ik weg. Ik was verdwenen, ertussenuit. Alles was kristalhelder: de beelden, de geluiden, alles. Niets hoefde anders te zijn dan het was. En ik was weg. Totdat ik besefte dat ik was verdwenen, toen was ik er weer en verloor de wereld iets van zijn glans.

Naadloos en intiem

[een theoretische visie op mijn blog ‘Dualoog’ van 7 mei] Wij zijn geneigd het directe ervaren op te spitsen in een ‘iemand hier’ en een ‘wereld om ons heen’. We denken dat we de waarnemer zijn van een wereld buiten ons, en dat we daar op de een of andere manier los van staan. Door ons los te denken, worden we bang voor eenzaamheid, ziekte, dood. Als tegenreactie doen we van alles om daar vooral niet aan te denken, en te zorgen dat dit afgescheiden persoontje het zo prettig mogelijk heeft. Maar toch zijn we voortdurend…

Dualoog

We hebben het nou wel over non-dualiteit, maar wat is dualiteit eigenlijk? – Wij denken onszelf los van het geheel. Dát is dualiteit. Wacht even, hoor. Ik bén toch ook een apart iemand? Ik bedoel, ik sta toch los van alle andere mensen en dingen? – Dat is maar helemaal de vraag. Heb je dat al eens werkelijk onderzocht? Hoe ‘apart’ besta je? Kun jij zonder de lucht die je inademt? Zonder de grond waarop je staat? Zonder het voedsel dat je eet? Nee, natuurlijk niet. Maar ik ervaar mijn lichaam toch als iets anders dan…

Mindfulness 1.0 én 2.0

Mijn cliënt opent haar ogen en staart met een zachte blik en een kalme glimlach naar het tapijt. Ze zwijgt, maar geniet zichtbaar van de ruimte die ze ervaart. We zijn de sessie net begonnen met een mindful meditatie, waarin ik haar hielp om te ervaren hoe het is om de ruimte te zijn voor alle gedachten en gevoelens die vanzelf opkomen. Zoals de blauwe lucht de ruimte is voor alle wolken, vogels en vliegtuigen die er zich doorheen bewegen. Mindfulness – dat in het boeddhisme al tweeduizend jaar lang wordt toegepast onder de naam ‘vipassana’…

Diep in slaap

Gisteravond zat ik weg te doezelen bij een uitzending van Jinek. Opeens schrok ik wakker, nadat ik klaarblijkelijk echt even in slaap was gevallen. Ik veegde een straaltje kwijl van mijn kin en hoorde de doffe klank van een mannenstem nagonzen, terwijl er ook echo’s van andere stemmen doorheen klonken. Ik had geen idee wát er gezegd was, maar ik had de geluiden van het gesprek tijdens mijn hazenslaapje kennelijk wel geregistreerd. Alleen had mijn geheugen op ‘uit’ gestaan. De woorden die mijn oren binnen waren gekomen, waren direct weer ontsnapt. Ik besloot naar bed te…

De moed om bang te zijn

Gisteren, op de laatste dag van de winter, mocht ik stemmen voor de Provinciale Staten en voor de waterschappen. Maar ik was niet de enige stemmer, want gelukkig leven we in een democratie. Vanmorgen hoorde ik dat T.B. met zijn partij de grote winnaar van deze verkiezingen was. ‘O help, de lente begint slecht,’ dacht ik meteen.

Unfuck yourself

‘Nu is het niet goed. Maar als ik heel erg mijn best doe, zal het in de toekomst wél een keer goed zijn. Dán is er vrede, dán ben ik gelukkig, dán kan ik me eindelijk ontspannen.’ Of:‘Als ik het vorig jaar niet helemaal had verknald, zou het nu veel beter met me gaan. Ik ben wel érg hard afgestraft voor die domme fout. Het had echt niet zo mogen gaan als het ging.’ Zo denken we een toekomst of een verleden tot leven alsof het echt bestaat, en alsof we er invloed op kunnen uitoefenen…