Wetenschapper of wonderschepper?

Hoe zou het zijn als we alles zouden weten? Wetenschappers zijn er al jaren van overtuigd dat dat kan. Dat ze ooit alle verschijnselen kunnen begrijpen en verklaren. Het vinden van ‘de theorie van alles’ is zelfs de heilige graal voor de wetenschap. Maar stel nou eens dat dat écht lukt. We weten dan precies hoe het allemaal zit, er zijn geen raadsels meer, in feite is er niets meer te ontdekken en is het alleen nog zaak dat die theorie wordt opgeschreven en opgeslagen op een – hele grote – server.

Het grootste wonder ben jij

Tijdens zo’n lockdown heb je nog eens tijd om wat te lezen. Ik lees van alles en zo ontdek ik van alles. Een paar voorbeelden: Sterrenkundigen schatten dat er in het heelal zo’n honderd miljard sterrenstelsels voorkomen, waarvan onze eigen Melkweg er een is. Ze vermoeden dat een gemiddeld sterrenstelsel honderd miljard sterren bevat. In het heelal zijn er dus honderd miljard keer honderd miljard sterren. Dat is tien triljard – een één met twintig nullen. Als je alle zandkorrels op aarde zou tellen, kom je waarschijnlijk uit op zo’n honderd triljoen – een één met…

Aanwezige afwezigheid

Mijn dierbare vriend F schreef: ‘Hoe prachtig de zintuigen zijn, ervaar je pas als er een zintuig uitvalt of verdwijnt. Wanneer alle zintuigen wegvallen, realiseer je je dat ook de áfwezigheid van elke zintuiglijke indruk wordt waargenomen.’ Ik wens niemand toe opeens doof of blind te worden, maar een dergelijke situatie zou wel behulpzaam zijn om in één keer te zien wat je bent: het waarnemen zélf. En niet de inhoud van het waarnemen. De inhoud van je waarneming wisselt immers per seconde, maar jij bent altijd jij. Tot de inhoud van je waarneming behoort alles…

Spanning voelen

Vorige week voelde ik me gespannen. Mijn schouders deden pijn. Dat gevoel herkende ik van vroeger, wanneer ik iets moest gaan doen waar ik erg tegenop zag. Mijn neiging was nu om te gaan zoeken naar de oorzaak van de spanning. Ik kon wel wat vinden: die middag zou ik een sessie hebben met een cliënt die per mail had aangekondigd dat dit de laatste keer zou zijn: na vijf sessies wilde hij stoppen. De spanning in mijn lijf had te maken met het idee dat ik geen goede coach voor hem was geweest en dat…

Kwaliteit is aandacht

Gisteren was ik bezig met een administratieve taak waar ik geen zin in had. Het viel me opeens op dat ik verveeld achter mijn computer stond (niet zát, want ik heb een sta-bureau), en er al meer dan een uur naar verlangde om dit af te ronden en iets leukers te doen. (Misschien ervaar jij net zoiets terwijl je deze tekst haastig leest. Lees dan vooral even door, het duurt niet lang.) Ik besefte dat dit een regelrechte uitnodiging was. Een uitnodiging om helemaal aanwezig te zijn bij wat ik nú deed. Ik haalde diep adem…

Achteraf

Mijn goede vriend Bor van Geenen schrijft vrijwel dagelijks een poëtische tekst op zijn blog www.openbaargeheim.nl. Dit vers vind ik zo mooi en zo raak, dat ik hem hier graag plaats. Met toestemming van Bor, uiteraard. Achteraf Mensen hebben het geniale vermogenom niet te accepteren wat er op dit moment is.Wat er geniaal aan is, is dat met dit ‘achterafoordeel’oprecht niet gezien wordt wat er hier beschikbaar is,laat staan wat er allemaal mogelijk is.Dat is knap, hele werelden worden ontkend, weggevaagd,zeeën van mogelijkheden worden drooggelegd.Je bent in het verkeerde land geboren,op de verkeerde planeet, bij de…

De ramp is al gebeurd

Mijn cliënt is bang dat ze haar baan kwijtraakt, want haar baas was ontevreden geweest. Snikkend zegt ze: ‘Als ik mijn baan verlies, kan ik de huur niet meer betalen. En mijn vriend wil me dan waarschijnlijk ook niet meer, want die is heel statusgevoelig. En dan heb ik dus geen werk, geen huis én geen partner meer. Kortom, er staat me een ramp te wachten!’ Tevergeefs probeert ze oplossingen te bedenken om de ramp te voorkomen. Intussen doen haar kaken en schouders pijn van de spanning en heeft ze al een paar nachten niet geslapen.…

Kinderlijke arrogantie

De man tegenover me aarzelt, en zegt dan: ‘Als ik op straat loop, heb ik vaak het idee dat de mensen op me letten en nare dingen over me denken.’ Ik vraag hem wat die mensen bezielt zo met hem bezig te zijn, alsof ze niets anders te doen hebben. Hij kijkt me glazig aan. Ik leg hem mijn vermoeden voor: zou het kunnen dat je vaak op jezélf let, en dat er dan niet altijd liefdevolle gedachten opkomen? Zou het kunnen dat je vaak met een kritische blik naar jezelf kijkt en vindt dat je…

Zijn met wat is

Komende week geef ik een workshop over mijn favoriete thema: non-dualiteit. Er zijn zeven deelnemers, geen grote groep dus. Maar in mijn werk heb ik gewoonlijk één persoon tegenover me, daarom vind ik dit toch spannend. Ik merk dat de neiging opkomt om alvast te bedenken wat ik precies wil gaan zeggen, zodat ik voorkom dat ik met een mond vol tanden sta. Ik wil het goed doen. Maar een tekst bijna woordelijk voorbereiden is nu juist vrágen om geploeter, omdat ik dan een geforceerd verhaal vertel en mogelijk dingen ga vergeten, of omdat ik dan…

We’ve got a situation

We zijn geneigd problemen als obstakels voor ons geluk te beschouwen, en te vinden dat elk probleem zo gauw mogelijk moet worden opgelost. Onze fixatie op de negatieve kant van problemen zorgt er dan juist voor dat al onze aandacht naar dat probleem gaat, waardoor we het geluk (dat we in wezen zelf zijn) niet meer ervaren. Het probleem ligt dan als een grauwsluier over ons leven heen. Terwijl het geluk – in de vorm van tevredenheid, ontspanning, mindful zijn – er direct is zodra we problemen laten voor wat ze zijn. Er gebeurt immers altijd…