Spelen

‘Speel het nou eens goed!’ riep mijn vader vanachter zijn krant, toen ik als veertienjarige aan de piano zat te oefenen. Dat riep hij vaker, maar het hielp niet. Ik ging er alleen maar slechter van spelen. Een paar weken nadat mijn vader me weer had toegeschreeuwd, stopte ik met pianoles. Ik werd er te gespannen van om het nog leuk te vinden. Tegenover elk verlangen staat een even grote angst, hoorde ik ooit. Ik heb gemerkt dat dat vaak zo is. Zoals ieder kind verlangde ik ernaar dat mijn vader onvoorwaardelijk van me hield. In…

Nul

De jongste dochter van mijn vriend logeerde bij ons. Toen ze in de slaapkamer onze kledingkast zag, vond ze het maar raar dat de blauwe deuren niet in het midden zitten. Links heb je drie groene deuren, dan twee blauwe en rechts dan nog weer één groene deur. Na mijn wat stuntelige uitleg over de aantrekkelijkheid van asymmetrie, was ze tevreden. Wat mij even later opviel, was het feit dat er door die kleurenvariatie van links naar rechts een aflopende reeks ontstond: drie-twee-één. In gedachten maakte ik die reeks af met ‘nul’. Maar toen ik keek…

Gelukkig Nieuwjaar!

Gelukkig Nieuwjaar! lees ik op veel van de kaarten die op onze vensterbank staan. Maar wat bedoelen we eigenlijk met die woorden? Voorspoedig Nieuwjaar! was het vroeger vaak, en dat betekende waarschijnlijk hetzelfde. Voorspoed is de ‘toestand waarin je veel geld hebt en waarin alles goed gaat’, lees ik in een digitaal woordenboek. En in de Van Dale staat onder andere: ‘toestand waarin de zaken goed gaan’. Onder voorspoed verstaan we dat ‘het goed gaat’. En geluk heeft voor veel mensen diezelfde betekenis. Zo lang het ‘goed’ met ons gaat, zijn we gelukkig, hopen we. En…

Stralend Kerstmis!

Ik wens ons toe dat wij onszelf herkennen als het Ene Licht dat wij met elkaar delen en waarmee wij de wereld verlichten.

Ik Ben

Als het bewustzijn een deel van de hersenen was, zou het dronken kunnen zijn. Of moe, of high, of heel erg in de war. Maar het bewustzijn kan zich alleen gewaar zijn van dergelijke toestanden. Het bewustzijn heeft geen kwaliteiten. Het ik bestaat niet. Ik Ben het bestaan zelf.

Weerbericht

Het steeds jezelf op je kop geven vanwege je fouten is het voeden van het idee dat je iemand bent. Deze vorm van masochisme lijkt nog het meest op meteorologie: een strakblauwe hemel vind je niet interessant en je aandacht gaat uit naar de wolken. Om dit patroon te doorbreken zou je kunnen beginnen met niet langer te zeggen dat regen slecht weer is.

Godzijdank

Eerst gaven we onze ware aard, onze vanzelfsprekende natuur, een naam: God. Vervolgens maakten we van God iets anders, of beter gezegd: iemand anders. We schiepen God naar ons beeld. Daarna hebben we deze ‘supermens’ verbannen naar een hemel, ontraceerbaar ver weg. En nu vragen we ons af of God eigenlijk wel bestaat. Terwijl we op ieder moment kunnen zien dat God bestaat, eenvoudig omdát we zien. God bestaat niet als een beschermend wezen op afstand, met menselijke eigenschappen, in wie je moet geloven om ‘gered’ te worden. God bestaat als de essentie van onszelf, zonder…

Roesj en de wijze eik

Het is lente in het grote bos. Op een open plek, vlak bij de kronkelende beek, staat een hoge, oude eik. Zijn frisgroene blaadjes zijn klein. Helemaal aan het uiteinde van een lange tak hangt het blaadje Roesj te genieten in de zon. Op een dag wordt de lucht donker. Het begint te waaien. En het begint te stormen. Al gauw giert en buldert de wind door het bos. Alles gaat heen en weer. Roesj durft niet te kijken. Hij houdt zich met zijn steeltje stevig vast aan de tak. Pas wanneer de storm is gaan liggen…

Met de stroom mee

Het universum gaat precies zoals het gaat. En dat al heel wat jaren. Niets ging ooit fout, niets hoefde te worden hersteld. Als twee sterren botsten, ontploften ze misschien. Maar was dat erg? Had dat niet mogen gebeuren? Ongetwijfeld kwam er uit die ontploffing iets nieuws voort, wat weer een geheel eigen vorm kreeg. Creatie. Vernietiging. Creatie. Vernietiging. Eén constante recycling. Het universum is een stroom van verandering. En dat is geen probleem. Maar het grappige is, dat er één planeet in dat enorme universum bestaat waar de dingen wel fout schijnen te kunnen gaan. En…

Aan mij de keuze

Vanmorgen lag ik in bed en streelde het haar van mijn vriend. Ik merkte dat ik er maar half bij was met mijn aandacht. Dat vond ik jammer. Ik probeerde mij te focussen op het gevoel in mijn vingers, maar dat hielp maar deels om helemaal aanwezig te zijn. Zonder dat ik het wilde, werd mijn opmerkzaamheid afgeleid door vage gedachten over de dag die zou volgen. Deze vage gedachten, vermengd met al even vage gevoelens, kon ik niet loslaten, maar ik wilde er ook niet mijn aandacht op richten. Toen ik een kwartier later onder…