Wat nu?

In januari beleefden we de 21ste seconde van de 21ste minuut van het 21ste uur van de 21ste dag van het 21ste jaar van de 21ste eeuw. Een ultrakort non-event dat volop werd gedeeld via Whatsapp. Misschien is het ook jou niet ontgaan. Ik las het achteraf pas, anders had ik vast op mijn klok zitten turen om op het moment suprême te roepen: ‘Ja! Nu!’

Grappig hoe mensen met tienduizenden tegelijk waarde kunnen hechten aan een in wezen willekeurig moment, alleen omdat we iets hebben bedacht als een klok en een kalender. De tijd is een menselijk bedenksel. In werkelijkheid bestaat tijd niet, en we ervaren tijd dus ook niet echt. Het heden is geen smalle strook tussen verleden en toekomst. Het heden is een eindeloos Nu, waarin alles gebeurt. Verleden en toekomst zijn ideeën, gedachten. Er kan een herinnering opkomen, of een verwachting, en húp, ‘vroeger’ of ‘later’ lijkt even echt te bestaan. Maar het bestaat alleen als herinnering of verwachting. Aan herinneringen en verwachtingen hangen we een heel levensverhaal op, dat ook alleen in het denken bestaat. In het echt is er alleen de vrijheid van nu. Alles wat je ooit hebt meegemaakt en ooit nog zult meemaken, speelt zich af in dit Nu dat zich oneindig uitstrekt.

Het Nu is wat we zijn. Een wereld van voortdurende verandering is wat we beleven in dit werkelijke Nu. Alle mogelijke nu’s bevinden zich uitsluitend in het denken, als parallelle universums die we niet werkelijk beleven. In feite zijn het dromen waar je niets mee kunt, omdat ze niet echt zijn. Het kan handig zijn je een toekomst voor te stellen zodat je weet welke actie er op dit moment nodig is. Maar alleen dit moment is echt. Alleen in dit Nu kun je een echte stap zetten naar verandering. Niet omdat het anders moet, maar omdat je merkt dat je iets wilt. Of beter gezegd: dat er iets wil, via jou.

Geef een reactie