Kinderlijke arrogantie

De man tegenover me aarzelt, en zegt dan: ‘Als ik op straat loop, heb ik vaak het idee dat de mensen op me letten en nare dingen over me denken.’ Ik vraag hem wat die mensen bezielt zo met hem bezig te zijn, alsof ze niets anders te doen hebben. Hij kijkt me glazig aan. Ik leg hem mijn vermoeden voor: zou het kunnen dat je vaak op jezélf let, en dat er dan niet altijd liefdevolle gedachten opkomen? Zou het kunnen dat je vaak met een kritische blik naar jezelf kijkt en vindt dat je…

Zijn met wat is

Komende week geef ik een workshop over mijn favoriete thema: non-dualiteit. Er zijn zeven deelnemers, geen grote groep dus. Maar in mijn werk heb ik gewoonlijk één persoon tegenover me, daarom vind ik dit toch spannend. Ik merk dat de neiging opkomt om alvast te bedenken wat ik precies wil gaan zeggen, zodat ik voorkom dat ik met een mond vol tanden sta. Ik wil het goed doen. Maar een tekst bijna woordelijk voorbereiden is nu juist vrágen om geploeter, omdat ik dan een geforceerd verhaal vertel en mogelijk dingen ga vergeten, of omdat ik dan…

We’ve got a situation

We zijn geneigd problemen als obstakels voor ons geluk te beschouwen, en te vinden dat elk probleem zo gauw mogelijk moet worden opgelost. Onze fixatie op de negatieve kant van problemen zorgt er dan juist voor dat al onze aandacht naar dat probleem gaat, waardoor we het geluk (dat we in wezen zelf zijn) niet meer ervaren. Het probleem ligt dan als een grauwsluier over ons leven heen. Terwijl het geluk – in de vorm van tevredenheid, ontspanning, mindful zijn – er direct is zodra we problemen laten voor wat ze zijn. Er gebeurt immers altijd…

Zorgeloos

‘Als ik me zorgeloos voel, lijkt het alsof ik me erbij neerleg dat ik geen vriend heb,’ zei ze na een lange stilte. Een week eerder, tijdens het intake-gesprek, had ze huilend verteld dat ze het helemaal zat was om somber en tobbend door het leven te gaan. Ze zou ontspannen willen zijn, sprankelend van levenslust, net als haar beste vriendinnen die wél een relatie hebben. En nu concludeerde ze dat ze zich niet zorgeloos mag voelen.‘Hoe zouden mannen naar jou kijken wanneer je zorgeloos bent?’ vroeg ik.Ze was even stil en staarde in de verte.…

Wie kijkt?

Als je om je heen kijkt, gewoon op de plek waar je nu bent, wie of wat kijkt er dan eigenlijk? Dat is vast geen vraag die je jezelf dagelijks stelt. Toch kan het antwoord tot veel ontspanning leiden. We denken immers maar al te vaak dat degene die kijkt iemand is die aan allerlei verwachtingen moet voldoen en de boel onder controle moet houden omdat het anders niet goed gaat. Een stressvol leven is het gevolg.

Tegenstellingen

Tijdens mijn vakantie even geen blogtekst. In plaats daarvan heb ik een keuze gemaakt uit de ‘tegeltjes’ die ik de afgelopen twee jaar op LinkedIn, Facebook en Instagram heb geplaatst. Ze bevatten vaak tegenstellingen, zoals je zult zien. Laat de teksten eens door je heen stromen, ga er vooral niet op kauwen. Voel wat ze met je doen. Misschien word je door een tekst geraakt, laat dat dan vooral gebeuren. Sta jezelf toe geraakt te worden, ook al weet je niet wát er precies wordt geraakt. Ik wens je heerlijke zomerse weken toe, waarin je geniet…

Zorgeloos

‘Als ik me zorgeloos voel, lijkt het alsof ik me erbij neerleg dat ik geen vriend heb,’ zei ze na een lange stilte. Een week geleden, tijdens het intake-gesprek, had ze huilend verteld dat ze het helemaal zat was om somber en tobbend door het leven te gaan. Ze zou ontspannen willen zijn, sprankelend van levenslust, net als haar vriendinnen die allemaal wél een relatie hebben. En nu concludeerde ze dat ze zich niet zorgeloos mag voelen.

Nu is alles

Van de week liep ik door het bos met een hoofd vol gedachten over hoe het allemaal verder moet. Met mij… Met de wereld… Ik had geen aandacht voor de krachtige geur van de dennenbomen, ik zag niet hoe sprookjesachtig de zonnestralen door de takken schenen. Toen ik dat besefte en het jammer vond dat ik niet aan het genieten was, kwam opeens weer de simpele waarheid in me op: er is alleen nu. Ik keek om me heen en kon het beamen: dit is het enige. De rest is gedachte.

Hier en nu is het paradijs

Onlangs had ik een nachtelijke paniekaanval. Sinds een nare ervaring met ayahuasca, een paar jaar geleden, heb ik die vaker. Tijdens zo’n aanval ervaar ik een grote angst voor de dood, omdat ik mezelf dan eeuwig in een oneindige donkerte zie ronddwalen. In totale eenzaamheid, omdat er niemand ander is om me te helpen. Kortom: de hel. Maar opeens hoorde ik een stemmetje dat zei: ‘Blijf hier en nu, en zie dat het oké is.’

Intieme beleving

Een in wit en blauw ingepakte GGD-medewerker steekt een lange wattenstaaf achterin mijn keel. Van schrik trek ik mijn hoofd terug, daardoor moet het nog een keer. Ik laat een corona-test afnemen, omdat ik al ruim een week lichte verkoudheidsverschijnselen heb en binnenkort naar mijn moeders 81ste verjaardag wil. Het nare gevoel in mijn keel doet me kokhalzen, en wat me daarbij opvalt is de intimiteit van het gevoel. Mensen om me heen ondergaan dezelfde behandeling, en dat doet me niets. Achteraf bedenk ik me hoe gek dat eigenlijk is: een aantal mensen voelt ongeveer hetzelfde,…